Het wiekhek (ook wel simpelweg het hekwerk genoemd) is het raamwerk dat aan weerszijden van de roede van een molen is aangebracht. Dit hekwerk vormt het dragende oppervlak waarop de zeilen worden voorgelegd of waarin bij systemen zoals zelfzwichting de kleppen draaien, zodat het gevlucht wind kan vangen om de molen aan te drijven.
Het wiekhek is opgebouwd uit verschillende vaste houten onderdelen:
Hekscheden: Dit zijn de dwarslatten die door gaten in de roede zijn gestoken of ertegenaan zijn bevestigd. Ze steken dwars uit en bepalen de breedte en de vorm van het wiekoppervlak.
Zoomlatten: Dit zijn de lange doorlopende latten die aan de uiteinden van de hekscheden zijn bevestigd (de binnenzoom aan de roedezijde en de buitenzoom aan de buitenzijde van het hekwerk). Zij verbinden de scheden en geven stijfheid aan het geheel.
Klimmers (of hordenlatten): Dit zijn dunne latten die evenwijdig aan de roede over de hekscheden lopen. Ze vormen een open rooster waar het zeil op rust en waar de molenaar eventueel houvast aan heeft bij het opklimmen in de roede.
Een belangrijk kenmerk van het wiekhek is de zeeg (de scheluwing of tordering). Het hekwerk is niet vlak op de roede gemonteerd, maar heeft een schroefvormig verloop: dicht bij de askop staat het hekwerk onder een grotere hoek ten opzichte van het draaivlak dan aan de wiekpunt. Deze aerodynamische vorm zorgt ervoor dat de wiek over de gehele lengte een gelijkmatige trekkracht levert.