De standerdmolen in Ter Haar bij Ter Apel is de enige originele standerdmolen in de provincie Groningen. De molen stond rond 1619 al in Bourtange. De ouderdom blijkt uit de bouwkenmerken van de kast, waar enkele moerstijlen zijn toegepast in plaats van spoorstijlen. In 1831 werd de molen in Bourtange afgebroken, waarna Frederik Maarsingh hem in 1832 in Ter Haar liet opbouwen.
In het vakblad "De Molenaar" van 2 september 1925 stond dat de molen (toen nog gedateerd op 1650) afgebroken zou worden wegens overstap op een elektromotor. De sloop bleef uit, maar er volgde wel schade. In de nacht van 15 op 16 maart 1947 brak tijdens een storm de bovenas, waardoor het complete gevlucht neerstortte. Pas rond 1953 volgde herstel met een houten bovenas en houten roeden. Latere stormschades maakten daarna opnieuw herstelwerk nodig.
Bij de reconstructie van Bourtange in 1980 verrees op de oude plek een replica dat is nu de huidige Vestingmolen.
In 1986 volgde in Ter Haar een restauratie om de molen weer als koren- en pelmolen in te richten. De geplaatste pelsteen kwam uit Birdaard (Friesland), onder de voorwaarde dat deze ook echt maalvaardig werd gelegd, anders moest er 500 gulden voor worden afgerekend. Het pelkoppel ligt achter het stormbint en draait op de achterste tandkrans van het bovenwiel met een overbrenging van 1 : 6,38, wat een hoog toerental van de wieken vraagt. De voorste tandkrans drijft het maalkoppel aan met een verhouding van 1 : 5,64.
Tijdens een restauratie in 2012 zijn de kruisplaten en steekbanden grotendeels vervangen. De molenkast werd met wiekenkruis en al opgetakeld en tijdelijk op zeecontainers geparkeerd om de standerd vrij te maken. De molen is eigendom van de gemeente Westerwolde en maalt op vrijwillige basis, bediend door de zoon van de laatste beroepsmolenaar.