De windpeluw is de zware, horizontale balk voor in de kap van een bovenkruier (of bovenin het molenhuis bij een standerdmolen), direct onder de hals van de bovenas. Het is een van de zwaarst belaste houten constructieonderdelen van de hele molen.
Op de windpeluw ligt het halslager (vaak een stenen of metalen bekken) waarin de hals van de bovenas draait. De balk vangt daardoor niet alleen het enorme gewicht van het wiekenkruis en het voorste deel van de bovenas op, maar weerstaat tijdens het draaien ook de voorwaartse en zijdelingse krachten die de wind op het gevlucht uitoefent. De windpeluw verbindt de koppen van de twee voeghouten en houdt de kapconstructie aan de voorzijde stevig bij elkaar.
In bovenstaande kapconstructie is de windpeluw aangeduid met nummer 2, liggend over de uiteinden van de voeghouten (15 en 18). Midden op de peluw rust het halslager (1), opgesloten tussen de weerstijlen of weerhouten (16), die het lager op zijn plek houden tegen de opwaartse en zijwaartse wieldruk.