Schoren zijn schuin geplaatste houten balken die dienen om een constructie stijfheid te geven en te behoeden voor vervorming of scheeftrekken onder invloed van zijdelingse krachten (zoals winddruk of het kruien). Door de schuine plaatsing vormen ze samen met de rechte balken een driehoek, wat de meest vormvaste constructievorm in het houtwerk is.
In een molen komen schoren op verschillende plekken voor:
In het kruiwerk (de staartconstructie): Dit zijn de bekendste schoren bij een buitenkruier. Vanaf de uiteinden van de spruiten lopen schuin naar beneden de houten balken naar de staartbalk:
Korte schoren: lopen vanaf de uiteinden van de korte spruit (achterop de kap) schuin naar het midden van de staartbalk.
Lange schoren: lopen vanaf de ver uitstekende uiteinden van de lange spruit (voorin of midden in de kap) helemaal schuin naar beneden, tot vlak boven het kruiwiel of de kruilier. Samen met de staartbalk vangen ze de wringkrachten tijdens het kruien en bij windvlagen op.
In het molenachtkant: Tussen de staande achtkantstijlen en de horizontale liggers (veldmuren en bintbalken) zitten zware schuine balken (vaak veldkruisen of korbelen genoemd) die ervoor zorgen dat het hele houten skelet niet scheef kan waaien onder de enorme windkracht op het gevlucht.
In de stelling (de omloop): Onder de stelling van een stellingmolen dragen schuin omhoog lopende stellingliggers of schoren de stellingplanken en leuningen, afsteunend tegen het stenen onderlijf of de stijlen van het achtkant.